Antyoksydanty w zimowej diecie

Czym są antyoksydanty?

Antyoksydanty to duża grupa związków, do których zaliczamy m.in. antocyjany, flawonoidy, karotenoidy, katechiny, kwasy fenolowe czy witaminy. 

Antyoksydanty, inaczej przeciwutleniacze, to związki produkowane przez rośliny, które mają zdolność do neutralizowania wolnych rodników działających niekorzystnie na organizm. 

Wolne rodniki powstają w organizmie człowieka m.in. w procesie oddychania komórkowego, na skutek smogu, nieprawidłowo zbilansowanej diety czy promieniowania UV. Wolne rodniki mogą prowadzić do uszkodzenia komórek, kiedy homeostaza organizmu jest zaburzona. Przeciwutleniacze działają jako pierwsza linia obrony, hamując powstawanie wolnych rodników.

Witamina C i E

Witaminy C i E doskonale współdziałają ze sobą chroniąc organizm. Witamina C odpowiedzialna jest za regenerację witaminy E, dlatego w zimowej diecie warto połączyć orzechy bogate w witaminę E lub nasiona słonecznika z cytrusami obfitującymi w witaminę C.

Karotenoidy

Beta-karoten, likopen i luteina należą do grupy antyoksydantów charakterystycznych dla pomarańczowych i zielonych warzyw. W zimowym jadłospisie nie powinno zatem brakować marchewki i dyni. Pomidory lepiej wybierać przetworzone, np. w postaci past, passaty, suszonych pomidorów, ketchupu czy koncentratu, ponieważ zawierają więcej likopenu niż pomidor świeży.

Flawonoidy

Poszczególne rodzaje flawonoidów występują w warzywach, owocach, ziarnach zbóż i napojach:

- Zielona herbata i kakao dostarczą katechin, 

- Natka pietruszki i seler naciowy bogate są we flawony,

- Soja jest bardzo dobrym źródłem izoflawonów,

- W białych częściach pomarańczy czy grejpfruta występują flawonony,

- Cebula biała i czerwona wniesie do diety flawonole,

- Żurawina uzupełni antocyjany. 

Kurkuma w zimowych potrawach

W ostatnich latach na popularności zyskało tzw. „złote mleko” – napój przygotowywany na bazie pasty z kurkumy, oleju kokosowego i pieprzu. Kurkuma od tysiącleci stosowana jest jako substancja przeciwutleniająca, antybakteryjna i przeciwnowotworowa. Obecna w niej kurkumina – związek bioaktywny, trudno wchłania się w przewodzie pokarmowym. Dlatego kurkumę warto stosować wraz z pieprzem, ponieważ piperyna w nim obecna znacznie zwiększa jej biodostępność.

Kubek gorącej zielonej herbaty

Herbata zielona jest jednym z lepszych źródeł polifenoli. Już jedna filiżanka dostarczy ok. 200 mg flawonoidów o działaniu antyoksydacyjnym. Czarna herbata zawiera znacznie mniej tych cennych związków, dlatego warto częściej sięgać po napary herbaty zielonej.
Źródło: Newseria

Food dizajn - co to jest i na czym polega

Co to jest food design? 

Koncepcja food design jest stosunkowo nowa, choć mocno odwołuje się do innych, znacznie dłużej od niej istniejących teorii na temat żywienia.

W jej myśl próbuje się zebrać w jeden spójny system wszystkie dobre praktyki obowiązujące w całym przemyśle żywieniowym. Proces musi być kompletny od początku do końca, gdyż tylko takie całościowe potraktowanie sprawy pomoże osiągnąć zadowalający efekt finalny.

Etapy procesu food designu 

Wszystko zaczyna się już w trakcie wzrostu roślin i żywienia zwierząt przeznaczonych na nasze stoły. Tylko ekologiczna, produkowana zgodnie ze ściśle określonymi, wysokimi normami żywność ma szansę na to, by znaleźć uznanie klientów. Rosnąca świadomość konsumencka rozszerzyła istnienie pojęcia ekologiczności również o postulat fair trade, oznaczający płacenie godziwych stawek rolnikom zajmującym się uprawą roślin i hodowlą zwierząt.

Kolejnym etapem jest przetwórstwo. Tutaj również spełniać należy jak najwyższe standardy. Dotyczy to przede wszystkim sposobu przetwarzania, w którym nie ma miejsca na sztuczne składniki barwiące lub konserwujące. Cały proces powinien być zgodny z normami, jakie stosuje się do zdrowej żywności. Jak najmniejsza ingerencja jest tutaj najważniejszym czynnikiem.

Angażowanie zmysłów przez żywność dotyczy również opakowania. Stworzenie takiego produktu w zgodzie z filozofią propagowaną przez coraz liczniejszych również w naszym kraju wyznawców food designu nie oznacza jedynie estetycznego wykonania, ale również używania jak najbardziej ekologicznych materiałów do produkcji.

Food design, jak wyraźnie widać z tego krótkiego opisu, nie dotyczy jedynie szefów kuchni i producentów żywności, ale dotyczy wszystkich, którzy są zorientowani na zdrowe odżywianie. Tego rodzaju sposób myślenia o jedzeniu i - szerzej - całej żywności, jest coraz popularniejszy. Przyczyną jego niewątpliwego sukcesu jest wspomniany wcześniej wzrost świadomości konsumenckiej, choć nie bez znaczenia jest również piękny wygląd i zdrowe składniki żywności przyrządzanej w zgodzie z tą filozofią.

Marcin Łukasiewicz 

Artelis

***

A oto definicje specjalistów z zakresu Food Design:

"Dr Rick Schifferstein (Departament Wzornictwa na Uniwersytecie Delft w Holandii):

Food Design: Działania mające na celu stworzenie nowego produktu spożywczego, określającego jego składniki, przepis, przygotowanie, opakowanie, prezentowanie, instrukcję przechowywania i instrukcje serwowania.

Dr Francesca Zampollo (International Food Design Society) przedstawia Food Design jako połączenie jedzenia i designu. Jest to proces projektowania, który prowadzi do innowacji w zakresie produktów, usług lub systemów dla żywności i jedzenia. Zaczyna się od produkcji, zaopatrzenia, konserwacji i transportu, a kończy na przygotowaniu, prezentacji, konsumpcji i utylizacji.

Marije Vogelzang (Studio Marije Vogelzang) uważa, że Food Design jest częścią większej dyscypliny – Eating Design. Food Design jest rzeczywistym i dosłownym projektem, w którym projektuje się żywność, czyli materię. Może dotyczyć odżywiania, jak i ideologii lub walki z marnowaniem oraz wyrzucaniem jedzenia".

Źródło: malutkoodkuchni.pl

Jak rozpoznać objawy Alzheimera

Rodzinie, najbliższemu otoczeniu, a nawet samej osobie chorej może być bardzo trudno rozpoznać moment, w którym kończy się zwykłe zapominanie, problemy z koncentracją czy nieuwaga, a zaczynają się wczesne objawy choroby, która dotyka całej rodziny – choroby Alzheimera. 

Choroba Alzheimera jest niezwykle trudną chorobą, bo dotyczy nie tylko osoby chorej, ale także całej rodziny oraz opiekunów. Pierwsze symptomy choroby mogą być mylone z objawami, które są czymś normalnym w starszym wieku - pamięć ma prawo się z wiekiem pogorszyć, mogą wkraść się drobne problemy z koncentracją czy też nieuwaga. 

Niestety bywa, że tego rodzaju symptomy to nie oznaka wieku, lecz poważnej choroby, jaką jest Alzheimer. Dość często zdarza się, że dopiero niecodzienna sytuacja, jak na przykład zalanie łazienki, czy schowanie domowego przedmiotu w zupełnie nie pasujące miejsce, uświadamia nam, że dzieje się coś niedobrego, a te zachowania, które kładliśmy na karb wieku, mogą oznaczać coś dużo bardziej poważnego. 

Jak zatem odróżnić objawy starzenia się od objawów choroby Alzheimera? Poniżej przedstawiamy pierwsze objawy choroby, które mogą nam pomóc w rozpoznaniu Alzheimera: 

• Zapominanie - polega na niemożności przypomnienia sobie o rzeczach, które wydarzyły się niedawno, często jest to pytanie o to samo po kilka razy, mimo że odpowiedź otrzymało się chwilę wcześniej. 

• Komunikacja zaczyna stwarzać problemy - osoba chora może mieć problem w przypomnieniu sobie słów używanych na co dzień, może mieć trudności w nazywaniu przedmiotów codziennego użytku, na przykład czajnika, łyżki, talerza, a zamiast tego może mówić “o to, to” lub pokazywać dany przedmiot palcem. Oprócz tego objawem choroby Alzheimera mogą być trudności w zrozumieniu co mówimy i w sensownym odpowiadaniu na nasze pytania. 

• Przenoszenie rzeczy z miejsca na miejsce, chowanie ich tam, gdzie one zupełnie nie pasują, roztargnienie i obniżenie koncentracji. 

• Trudności w odnalezieniu się, problemy z orientacją - osoby chore mogą stracić orientację nawet w miejscach, które są im dobrze znane, bo chodzą tamtędy każdego dnia, na przykład droga z mieszkania do osiedlowego sklepu. Mogą mieć problem z odnalezieniem właściwej drogi mimo tego, że wielokrotnie już ją pokonywały. 

• Rutynowe czynności, które wykonuje się codziennie, takie jak na przykład kąpiel, sprzątanie mogą stać się problemem. Mogą pojawić się trudności między innymi w takich czynnościach, jak obsługa telefonu, pralki, a także z zachowywaniem higieny. 

• Utrata napędu, brak zainteresowania pracą, hobby, które kiedyś były dla danej osoby bardzo ważnym elementem i na który poświęcała dużo czasu i uwagi. Charakter może się zmieniać. Osoba chora może stać się bardziej nieufna, nadpobudliwa, może często chodzić poddenerwowana. Mogą również wystąpić wahania nastroju.

Opieka nad osobą z Alzheimerem jest bardzo trudna i wymagająca. Koniecznie jest zaakceptowanie chorego takim, jaki jest, i pamiętanie, że jego zmiana w zachowaniu, w jego przyzwyczajeniach, to nie jego wina, lecz wina choroby. Należy pamiętać o tym, że oprócz leków potrzebny jest nam cały magazyn cierpliwości, wsparcia, energii, zrozumienia i co najważniejsze... miłości.

Bartłomiej Kowalski

Artelis